| تصاویر متنوع |
| ارتباط با ما |
|
سایت های دیگر
|
|
دیدگاه امام علی علیه السلام |
|
امام علي عليه السلام مي فرمايند: در گذشته يك برادر ديني داشتم كه توصيفش چنين بود: آنچه اورا در نظر جلوه ميداد كوچكي دنيا در نظر اوبود، واز تحت حكومت شكمش خارج شده بود، آنچه نمييافت اشتهايش نداشت واز آنچه مييافت زياد مصرف نميكرد. اكثر اوقات زندگيش ساكت بود اگر سخن ميگفت بر گويندگان چيره بود. پرسش كنندگان را فرو مينشاند.ضعيف و مستضعف بود، اگركار بدي به ميان ميآمد چون شيربيشه ميخروشيد و مانند خار بياباني به حركت ميآمد، پيش از حضور در محكمهي قضاوت دليل اقامه نميكرد، و هيچ كسي را نسبت به كارش درآنجا كه امكان داشت عذري داشته باشد قبل استماع عذرش ملامت نمينمود، از هيچ دردي جز هنگام بهبودي شكايت نميكرد. سخني را ميگفت كه خود انجام ميداد و چيزي كه عمل نميكرد نميگفت اگر در سخن مغلوب ميشد در سكوت كسي بر او غلبه نمييافت، بر شنيدن حريس تر بود تا گفتن، هر گاه دوكار برايش پيش ميآمد ميانديشيد، كه كدام به هوا وهوس نزديكتر است ، با آن مخالفت ميكرد. بر شما باد به داشتن اين اخلاق نيك از يكديگر برداشتن آنها سبقت بگيريد، واگر قدرت انجام همهي آنها را نداريد انجام كمي از آن بهتر از ترك بسياراست. «برگرفته از نهج البلاغه ي اميرالمومنين حضرت علي عليه السلام» |
|
|
